Wielki dzień...

Spędzam te dni u rodziców i strasznie się denerwuję. Zjadłam już pół torcika waniliowego, a wciąż zżerają mnie nerwy.

Nie ogarniam, co prawda, jak ja policzyłam dni do ślubu, ale jest jutro. Trzymajcie kciuki.

...

Idę zwymiotować z tych nerwów.

Znowu piszę z pracy. Wiem, że skoro wkrótce ślub, to powinnam sb odpuścić, ale jak na razie to się cieszę, że mam co robić. Nie mam się, czym zająć, więc poszłam do roboty. Ale już muszę kończyć.

Pa.

Za niedługo już NIC nie będzie takie samo. Teraz najlepiej się czuję sama słuchając smutnych piosenek...

Ale stało się coś, czego bym nie przypuszczała. Wczoraj wieczorem siedziałam sobie w swojej sypialni i nagle słyszę dzwonek. Zeszłam na dół, żeby otworzyć i nagle widzę, że na progu stoi Pama. Złożyła mi życzenia z okazji ślubu i oznajmiła, że wyjeżdża z miasta, ale chce, żebyśmy utrzymywały kontakt. Wzięłam jej nowy e-mail i może bd pisać, ale co ona sobie wyobraża? Po... roku? Ona chce utrzymywać kontakt?! Nie, no ja pieprzę!

A z tymi piosenkami to nie, że ja nie chcę tego ślubu, tylko po prostu one najlepiej uspokajają mojego ducha. Tak już jest i tyle...

Już sama nie wiem, gdzie sobie miejsce znaleźć. Przyjaciółki mi cały czas głowę trują, że coś tam, że ślub, że zarąbiście i wesele.

Ale mnie przede wszystkim obchodzi Jarek i to, że go kocham. Otwiera się przede mną zupełnie nowe, wspaniałe życie!

I mam tylko nadzieję, że zajdę w ciążę przed trzydziestką, bo do tego zostało nie wiele czasu.

Kuzynka mamy, fryzjerka zafarbowała mi włosy na taki ładny, kasztanowy i teraz wam pokażę, jaką bd mieć fryzurę, bo sukienkę przed ślubem to tylko ja i sprzedawczyni widziałyśmy.

No, powiedzmy, że coś takiego, tylko, że to będzie trochę wyżej upięte. Mojego zdjęcia w tym nie wrzucę, bo mam zasadę nie pokazywania swego wizerunku w necie, gdyż to może prowadzić do zboczonych zachowań pewnych panów. Nawet fejsa nie mam. I jestem z tego dumna.

Jaka schiza. Jak ja się mogłam zaręczyć po tak krótkiej znajomości?! Miałam takie dziwne schizy, koszmary, nawet głosy niekiedy... A potem Jarek wyjechał i jest mi lepiej w oczekiwaniu na niego. Nie, nie zerwałam zaręczyn, ale też nie spieszy mi się do tego ślubu w kwietniu. Wolę w maju, bo to tak za blisko katastrofy. xxd. Odpoczywam w hotelu z przyjaciółkami. To w zasadzie takie spa. I tam sb mamy zabiegi, saunę, jaccuzzi, masaże itp. Kocham ten świat, chwilowo bez Jarka...